آیا می‌دانستید کمی تنبلی می‌تواند شما را خلاق‌تر کند؟

امشب انجامش مي‌دهم...نه، فردا شب....اصلا از شنبه شروع مي‌کنم! بدون اينکه من چيزي بگويم، همه شما مي‌دانيد که در مورد چه چيزي دارم حرف مي‌زنم: تعلل! هيچ کس نمي‌تواند ادعا کند که تابحال در هيچ کاري تعلل نکرده است! همه ما هم بعد از اينکه کلي وقت هدر مي‌دهيم، در نهايت خيلي پشيمان مي‌شويم و به خودمان مي‌گوييم که: "کاش  همان موقع انجامش داده بودم".

weekends_of_procrastination_by_plaidsheep-d3cc24c.png

يک سورپرايز خيلي جالب: تعلل انقدري هم که ما فکر مي‌کنيم بد نيست! بله، از چيزي که گفتم مطمئنم. اگر اين موضوع براي شما هم جالب است (براي من که خيلي جالب بود)، پيشنهاد مي‌کنم حتما تدتاک امروز ما را ببينيد.

سخنران امروز تدتاک ما، آقاي آدام گرنت (Adam Grant) است. پس بياييد بدون هيچ تعللي (!) سراغ اصل مطلب برويم.

آدام گرنت کيست؟

آدام گرنت يک روانشناس سازماني و مولف آمريکايي است که توانسته با سخنراني‌ها و برنامه‌ريزي‌هاي موفقش، شهرت و ثروت بسيار زيادي به دست بياورد. چيزي که سخنراني امروزِ او را خيلي جالب مي‌کند اين است که فقط حرف نمي‌زند بلکه تجربه‌هاي شخصي خودش را هم به اشتراک مي‌گذارد. همين کار به نظر من باعث مي‌شودکه حرف‌هايش تاثيرگذار تر باشند.

تعلل کردن يا نکردن، مسئله اين است!

آقاي گرنت سخنراني‌اش را با يک داستان شروع مي‌کند. او مي‌گويد که يک روز دو تا دانشجو پيش من آمدند و گفتند که مي‌خواهند يک فروشگاه عينک آنلاين بزنند و نياز به سرمايه دارند. آقاي گرنت بعد از کمي فکر و بررسي، متوجه مي‌شود که اين دو دانشجو کمي در کارشان کند هستند و خيلي از کارهايشان را به تعويق مي‌اندازند. در نتيجه او هم درخواست سرمايه‌گذاري را رد مي‌کند اما اين کار يکي از بزرگ‌ترين پشيماني‌هايش مي‌شود! چون وبسايت اين دو دانشجو به يک فروشگاه ميليون دلاري تبديل مي‌شود!

آقاي گرنت از اين دستاوردِ بزرگ خيلي تعجب مي‌کند چون اصلا باورش نمي‌شد که کاري که اين همه تعلل داشته باشد، به چنين نتيجه خوبي برسد. پس دست به کار مي‌شود و کلي آزمايش علمي انجام مي‌دهد تا ببيند که اصلا چند نوع تعلل داريم و اينکه چه نوع تعللي مي‌تواند سازنده باشد.

بعد از طراحي و بررسي کلي پرسشنامه و آزمايش‌هاي عملي، بالاخره گرنت به اين نتيجه رسيد که کلا سه دسته کلي از آدم‌ها وجود دارند:

دسته اول افرادي هستند که پيش از موعد يک کار، با سرعت بسيار زيادي آن را انجام مي‌دهند تا درگيرِ استرس دقيقه نود نشوند. تحقيق‌هاي آدام گرنت نشان دادند که اين دسته افراد، انقدر استرسِ زود تمام کردن پروژه را دارند که اصلا نمي‌توانند خلاقيت به خرج بدهند.

دسته دومي هم که اينجا پيدا شدند (و خيلي براي ما آشنا هستند!) آدمايي هستند که ديگر بيش از حد تعلل مي‌کنند و به قول معروف، تا دقيقه نود خوابند! اين دسته هم مثل گروه اول، پتانسيل چنداني براي خلاقيت و نوآوري ندارند چون آنقدر دير به سراغ کارها مي‌روند که تقريبا ديگر وقتي براي انجام کار نمي‌ماند و فقط به دنبال آن هستندکه هر طور که شده، کارشان را تمام کنند.

دسته سوم که از نظر آدام گرنت، خلاق‌ترين و مبتکرترين آدم ها هستند، افرادي‌اند که بعد از شروع کارشان، مدتي تعلل مي‌کنند اما دوباره به کارشان ادامه مي‌دهند.تحقيقات گرنت به ما مي‌گويد که اينگونه افراد، 16 درصد نسبت به بقيه خلاق‌تر هستند

جالب است، نه؟ آدام گرنت هم مثل ما اول، باورش نشده بود ولي به خاظر اينکه از صحت اين تحقيق مطمئن بشود، شروع به نوشتن يک کتاب کرد که موضوع آن، افراد مبتکر و خلاق بود. او مي‌گويد وقتي نوبت نوشتن فصلِ "تعلل" رسيد، کار را به مدت يک ماه به عقب انداخت! اما وقتي بعد از يک ماه، دوباره نوشتن را ادامه داد، کلي ايده جالب و خلاقانه به ذهنش آمده بود.

حالا بعد از اين همه تلاش و تحقيق، تازه آدام گرنت فهميده بود که چرا آن دو دانشجو به چنين موفقيتي رسيدند. بله، درست حدس زديد، آن‌ها جزء گروه سوم بودند.

اين‌ها همه فقط خلاصه‌اي از سخنراني آقاي آدام گرنت بود. اگر تدتاک را ببينيد، اطلاعات بيشتري گيرتان مي‌آيد که مي‌تواند روي زندگي شما تاثير ويژه‌اي بگذارد. پس منتظر چه هستيد؟

چه درسي ياد مي‌گيريم؟

 متوجه شديد که هر نوع تنبلي هم نمي‌تواند باعث افزايش خلاقيت شما بشود. اما خودِ تنبلي هم آنطور که همه فکر مي‌کنند، بد نيست. و اينکه اگر شما هم با گفته‌هاي آدام گرنت موافقيد، سعي کنيد بعد از اينکه ايده‌اي به ذهن‌تان رسيد يا کاري به شما محول شد، با عجله شروعش نکنيد. بلکه کمي به ذهن‌تان اجازه بدهيد که روي اين ايده کار بکند تا راه‌هاي بهتري براي انجامش پيدا کنيد. البته اين در صورتي است که با گرنت موافق باشيد. اگر مخالفيد، نظر خودتان را به ما هم بگوييد!